با توجه به تعداد زیاد وبلاگ ها و همچنین با وجود وبلاگ های پر محتوا متاسفانه امکان لینک دادن به تمامی عزیزان وجود ندارد بنابراین از دوستان عزیز تقاضا دارم در صورتی که مایلند به آنها لینک داده شود در قسمت نظر خواهی اعلام کنند . همچنین ممنون میشوم در وبلاگتان به این وبلاگ هم لینک بدهید......با تشکر ....پیمان شب، سکوت، کویر
X
تبلیغات
رایتل
شب، سکوت، کویر
    ایمیل
 
 

آرشیو

چکیده از قلم در سکوت شب و پر کشیده به کویر

موضوع بندی
 
دوشنبه 8 دی‌ماه سال 1382
زلزله در بم


وقتی خبر زلزله در بم را شنیدم خیلی ناراحت شدم. احساس عجیبی داشتم. تمام بدنم می لرزید. گویی زیر آوار و تلی از خاک گیر افتاده بودم. انگار بهترین دوستان و آشنایانم را از دست داده بودم. سرم گیج می رفت. چشمانم می سوخت و بغض گلویم را می فشرد.

وقتی پیکرهای بی جان مردم، که در خیابان روی زمین ردیف شده بودند را از تلویزیون دیدم احساس مرده بودن به من دست داده بود. وقتی که پدری فریاد می زد که همه فرزندانش را از دست داده و آن هنگام که دختری ضجه زنان خبر از مرگ پدر و مادرش می داد و دختری که آرام و بی صدا بر جسد مادر می گریست، مادری که در بهت و ناباوری کودک از دست رفته اش را در آغوش خود نگه داشته بود و این طرف و آن طرف می رفت و جوانانی که در عین ناباوری، با دست خالی خاک و سنگ را کنار می زدند تا شاید نشان از بازماندگان خود بیابند...

دیگر طاقت نیاوردم، اشک از چشمانم جاری گشت. اما چه سود...

ارگ نیز فرو ریخت. ارگ بم با قدمتی نزدیک به 2000 سال و با آن شکوه و عظمت به ویرانه ای بدل گشت. ارگ، این تنها شهر خشتی جهان.

تعطیلات عید امسال بود که برای دیدن ارگ بم به آنجا رفته بودیم. عظمت این شهر 2000 ساله از همان بدو ورود چنان انسان را می گیرد که به هیچ وجه قابل بیان نیست. چقدر زیبا و چقدر جذاب.

یادم هست که به خاطر فرصت کمی که داشتیم نتوانستیم بیشتر از 3 ساعت در آنجا بمانیم. دوست داشتم ساعت ها آنجا می نشستم و از آن بالا ارگ را نظاره می کردم.  برای بازدید کامل ارگ بم حداقل یک روز زمان لازم بود و شاید بیشتر.

با خودم قرار گذاشته بودم سال بعد، دوباره به آنجا بروم تا یک بار دیگر آن شهر باستانی با عظمت را ببینم، غافل از آنکه تقدیر سرنوشت شومی را برای شهر بم، ارگ و مردمان آن رقم زده بود.

امید آنکه دیگر شاهد چنین فجایع و مصیبت هایی در هیچ جای این دنیا نباشیم.

خداوند در دل و جان بازماندگان بذر امید بنشاند.


 
پنج‌شنبه 4 دی‌ماه سال 1382
عیسی مسیح (ع)

سالروز ولادت عیسی مسیح، پیام آور آزادی و رحمت را به همه آنانی که حقیقت را ارج می نهند، تبریک می گویم.

مردی بزرگ که در دامن زنی مقدس هستی یافت. خداوند عیسی را فرستاد تا موجب رستگاری همه ایمان آورندگان باشد. یادآور رحمت و آزادی و رهایی بخش انسانها از تمامی جهالت ها. نفسی که التیام بخش بیچارگان و دردمندان بود. آن هنگام که عیسی ظهور پیدا کرد هیچ روحانیتی را توصیه ننمود و کلیسایی مقتدر را پایه گذاری نکرد. پیام دین او برای همگان این بود که پرستش خدا مستلزم وابستگی به هیچ معبد و کلیسایی نیست و ارتباط با خدا نیاز به واسطه ای ندارد. پیام اصلی دین او اعلام حکومت خدا بر مردم بود و اینکه هیچ انسانی را بر دیگر افراد بشر، امتیازی نیست.

او که خود به صلیب جهالت و تعصب کشیده شد، نمی دانست زمانی کلیسا (که خود را جانشین عیسی ساخت) ، جهالت و تعصب جدید را پایه گذاری خواهد کرد. اگر عیسی مسیح با مردم بود همانند آنها و با آنها زندگی می کرد، در مقابل کلیسا ادعای ولایت بر مردم را داشت و خود را برتر از مردم و قیم آنها می دانست و نظر شخصی خود را بر جامعه تحمیل می کرد. کلیسا بر جامعه تسلط یافت با قدرت حاکمه وصلت نمود و به همین خاطر استدلال از بین رفت و انتقادها پاسخی جز قتل و جنایت نیافت. خودخواهی و جاه طلبی پاپ ها از آبرو و حیثیت کلیسا کاست و فرسنگ ها با رسالت مسیح فاصله پیدا کرد. روحانیت کلیسا دین را موجب عدم تساهل و تعصب و میل به فرمانروایی و کسب قدرت معرفی کرد و بزرگترین تجاوزات را عبادت و خواست خدا توجیه کرد. تمامی نظرات مستبدانه کلیسا موجب از بین رفتن اعتبار آن شد. امروز که هم از ولادت عیسی مسیح و هم از فروپاشی کلیسا می گذرد تاریخ همه حقایق را برای آنانکه جویای حقیقتند روشن ساخته است.


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 288987


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها